လိပ္ခဲတည္းလည္း သီလဝါ ေျမယာ ျပႆနာ

သီလ၀ါစီမံကိန္း ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥနဲ႔ ပက္သက္ၿပီးေတာ့ အစိုးရ တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ညိႇႏိႈင္းမႈေတြ ေနာက္ဆံုး လုပ္ေနၾကတုန္းက အစိုးရဘက္က စာရြက္တရြက္မွာ အကြက္ ၃ ကြက္ခ်ၿပီး ဘယ္ဘက္အစြန္က အစိုးရ ေလ်ာ္ေပးမယ့္ႏႈန္းထား၊ အလယ္ ကြက္က ညိႇႏိႈင္း၊ ညာဘက္ အစြန္ဆံုး အကြက္က အစိုးရနဲ႔ တရားတေပါင္ ၿပိဳင္ၾကဆိုၿပီး ခ်ျပတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႔ ေဒသခံေတြ အေနနဲ႔ တကယ့္ကို သိမ္ငယ္သြားခဲ့ရတယ္လို႔ ဦးစိုးေရႊက ေျပာပါတယ္။

ဦးစိုးေရႊေနတဲ့ ေနရာက သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ၊ သီလ၀ါ အထူးစီးပြားေရးဇုန္လုုပ္ဖို႔ ပထမဆံုး စတင္မယ့္ စီမံကိန္း ဟတ္တာ ၄၀၀ ထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ အလြမ္းဆြတ္ေက်းရြာ ျမယာ႐ိုးဘက္က ေဒသခံ တဦးပါ။ သူဟာ ဟိုးအရင္ကေတာ့ လယ္ ၁၅
ဧက ပိုင္ ဆိုင္ခဲ့တဲ့ ရြာရဲ႕ မ်က္ႏွာဖံုး တဦးထဲမွာ ပါခဲ့တယ္လို႔ သိရတယ္။

အခုေတာ့ သူတို႔ပိုင္ခဲ့တဲဲ့ လယ္ေတြ၊ အိမ္ေတြကေန အၿပီး ဖယ္ေပးရေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ သူတို႔ ဘာဆက္လုပ္ၾကရမယ္ ဆိုတာကို စဥ္းစားလို႔ မရေသးဘူးလို႔ သူက ဆိုတယ္။

“အစိုးရဘက္က သီလ၀ါ စီမံကိန္းအတြက္ ဂ်ပန္ေတြနဲ႔ စာခ်ဳပ္မခ်ဳပ္ခင္မွာ က်ေနာ္တို႔ကို ေျပာခဲ့ဆုိခဲ့တာေတြနဲ႔ အခုရလာတဲ့ ရလဒ္ေတြက လံုး၀ မညီဘူးလို႔ေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာလိုေပမယ့္၊ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့တာေတြ တခုမွျဖစ္မလာဘူး။ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ညိႇႏိႈင္းမယ္ ဆိုတုန္းကလည္း က်ေနာ္တို႔ ေဒသခံေတြဘက္က တင္ျပတာေတြ တခုမွ ရလာတာ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ဆံုး တရား ရင္ဆိုင္ရမွာကလည္း အစိုးရဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔လို ေတာသူေတာင္သားေတြမွာ ဘယ္ေတာ့မွ အႏိုင္ရမွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူေတြက တရားရင္ဆိုင္ရဲမွာလဲ” လို႔ ဦးစိုးေရႊက ဧရာ၀တီကို
ေျပာျပပါတယ္။

အခုဆိုရင္ သီလ၀ါ ပထမအဆင့္ စီမံကိန္းက သီတင္းကၽြတ္ရင္ စေတာ့မယ္လို႔ အစိုးရက ေၾကညာထားခဲ့ပါၿပီ။ ေဒသခံေတြ ကိုလည္း ေျမႀကီးေတြက ၁၉၉၆ – ၉၇ ခုႏွစ္ထဲက ေလ်ာ္ေၾကး ၂ ေသာင္းေပးၿပီး သိမ္းထားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္မို႔လို႔
ေျမေလ်ာ္ေၾကး မေပးဘဲ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ သူေတြအတြက္ သီးႏွံေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ လယ္အတြက္က တႏွစ္ ၂ သိန္းခြဲနဲ႔ ၆ ႏွစ္ စာ၊ သီးႏွံစိုက္ခင္း အတြက္ တႏွစ္စာ ကာလတန္ဖိုး သတ္မွတ္ၿပီး ၃ ႏွစ္စာနဲ႔ အိမ္ရွိတဲ့ သူေတြအတြက္က ေပ ၂၅ – ၅၀ ေျမတကြက္နဲ႔ ၂၅ သိန္းတန္ အိမ္တလံုး ေပးမယ္လို႔ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလို အစိုးရ ေပးတာကို သေဘာမတူေသးဘူး ဆိုရင္ ဒီပထမ စီမံကိန္းက ေဒသခံ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေရြးၿပီးေတာ့ အစိုးရ ဘက္က တာ၀န္ခံေတြနဲ႔ ဆက္ညိႇႏိုင္တယ္၊ စက္တင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႔ကေန ၂၅ ရက္ေန႔အတြင္း အၿပီးအျပတ္ ညိႇႏိႈင္းမယ္လို႔ ဆိုေတာ့ ေဒသခံေတြဘက္က ေနထိုင္ဖို႔ ေပးတဲ့ေနရာကို စီမံကိန္းနဲ႔ နီးတဲ့ေနရာေတြမွာ ေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီေနရာေတြက အစိုးရပိုင္းမွာ ခြဲေ၀ေနရာခ်ထားၿပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ မေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ ေျမေလ်ာ္ေၾကး၊ သီးႏွံေလ်ာ္ေၾကး မခြဲျခားဘဲ တဧကကို က်ပ္သိန္း ၃၀၀ ႏႈန္း ေလ်ာ္ေၾကးေပးဖု႔ိ ေတာင္းဆိုခ်က္ကိုလည္း ပယ္ခ်ခံခဲ့ရေၾကာင္း အလြမ္းဆြတ္ ေက်းရြာက လယ္သမားကိုယ္စားလွယ္ ဦးျမလိႈင္က ဧရာဝတီကုိ ေျပာျပတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ ေတာင္းဆုိခဲ့တာ တခုမွရတာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႔က ညိႇႏိႈင္းတယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ခ်ျပတာမ်ိဳးပဲရွိတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ ဒါပဲေပးမယ္၊ ယူခ်င္ယူ မယူခ်င္ေနေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၄ လပိုင္းေလာက္ ကတည္းက ေတာက္ေလွ်ာက္ ေဒသခံေတြကို ႏိုင္ငံတကာ စံႏႈန္းအတိုင္း ေပးေလ်ာ္ပါ့မယ္လို႔ ေျပာခဲ့တာ အခုေပးတဲ့ႏႈန္းက တကယ္ေရာ ႏိုင္ငံတကာ စံႏႈန္းျဖစ္ရဲ႕လားဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ” လို႔ သူက ဆုိတယ္။

အခုဆိုရင္ ပထမစီမံကိန္းအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥ သေဘာတူေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထိုးထားတာ ၃ ေယာက္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့ေပမယ့္ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းတဲ့ဆီမွာ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးေတြရဲ႕ ဖိအားေပးတဲ့ သတင္းေတြလည္း ၾကားသိရ ေၾကာင္း၊ အခုအခ်ိန္မွာ သေဘာတူလက္မွတ္ ထိုးခ်င္ထိုး၊ မထိုးရင္ ေနာက္ပိုင္း ေလ်ာ္ေၾကးကို ရခ်င္မွရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အေျပာမ်ိဳးက ေဒသခံေတြကို ပိုမိုထိတ္လန္႔ေစခဲ့တယ္လုိ႔ ဦးျမလႈိင္က ဆက္ေျပာျပတယ္။

ဒါ့အျပင္ အလြမ္းဆြတ္ ေက်းရြာမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ကမွ ေရႊ႕ေျပာင္းေရာက္ရွိလာတဲ့ သူေတြနဲ႔အတူ မူရင္းေဒသခံေတြကို
တေျပးညီ ေလ်ာ္ေၾကးေပးတာဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ေရႊ႕ေျပာင္းေရာက္ရွိလာၿပီး က်ဴးေက်ာ္ ေနထိုင္ၾကသူေတြ အေနနဲ႔
အစိုးရေပးတဲ့ ႏႈန္းထားေတြဟာ ေမွ်ာ္မွန္းတာထက္ ပိုမိုရရွိတယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ေပမယ့္လည္း သူတို႔ မူရင္းေဒသခံေတြ အေနနဲ႔ ကေတာ့ ဓားမဦးခ် အေျခခိုင္ခဲ့တဲ့ ဘ၀ကို လံုး၀ေျပာင္းလဲ ေနထိုင္ရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အလြန္ခက္ခဲတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္း အလြမ္းဆြတ္ ေက်းရြာက အင္ဂ်င္နီယာ ဘြဲ႕ရခဲ့တဲ့ ကိုေအာင္ကိုမင္းက ဧရာ၀တီကို ေျပာပါတယ္။

“အခု အစိုးရေလ်ာ္ေပးတဲ့ပံုစံက ႏြားထီး ၅ က်ပ္၊ ႏြားမ ၅ က်ပ္ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ အားလံုးကို တန္းတူေပးတာ။ တကယ့္မူရင္း ေဒသခံ ေတြမွာ အရမ္းကို နစ္နာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ မူရင္း ေဒသခံေတြက အိမ္က်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေနခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ။ ေျပာင္းေရႊ႕လာတဲ့ သူေတြမွာက တဲကေလးေတြနဲ႔ ေနတဲ့သူေတြ။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ အရမ္းကို စိုးရိမ္တာက က်ေနာ္တို႔ရြာထဲမွာ ဆိုင္ကယ္ကို လမ္းမေပၚမွာ ဘယ္အခ်ိန္ထားခဲ့ထားခဲ့ ေပ်ာက္တယ္ဆိုတာ မရွိခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို ယဥ္ေက်းမႈေတြက ဟိုဘက္ ကြက္သစ္ ဘက္ကိုသာ ေျပာင္းသြားရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ အရမ္းကို စိုးရိမ္ရတယ္” လို႔ သူက ဆက္ဆိုတယ္။

လက္ရွိ သီလ၀ါစီမံကိန္း တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ပထမအဆင့္ ဟတ္တာ ၄၀၀ နဲ႔ ဒုတိယအဆင့္ ဟတ္တာ ၂ ေထာင္ ေက်ာ္က ေရႊ႕ေျပာင္းၾကရမယ့္ ေဒသခံေတြအတြက္ ေျမေနရာ အစားေပးဖို႔ သတ္မွတ္ထားေသာ ေနရာက သန္လ်င္ၿမိဳ႕နယ္ အစြန္ဘက္က ၿမိဳင္သာယာရပ္ကြက္ရဲ႕ အေနာက္ပိုင္းက တိုးခ်ဲ႕ကြက္သစ္ အစြန္ဆံုးေနရာေတြ ျဖစ္တဲ့အျပင္ အခုထက္ထိ
ျမက္ေတာေတြပဲ ျဖစ္ေနေသးတာကို ေတြ႕ရတယ္။ မိုးတြင္းဆိုရင္လည္း ေရအၿမဲႀကီးတဲ့ေနရာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း အလြမ္းဆြတ္ ေက်းရြာေဒသခံ ဦးေအာင္လြင္က ဧရာ၀တီကို ေျပာျပတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ ဟတ္တာ ၂ ေထာင္ေက်ာ္ကို ေျပာင္းဖို႔ ေျမေနရာ သတ္မွတ္ထားတာက ၂၄ ဧကပဲ ရွိတာ။ အဲဒီအထဲကို ဒီက အိမ္ေတြ အားလံုး ဆန္႔ေအာင္ထည့္မယ့္ သေဘာမ်ိဳးပဲ။ ပထမဦးဆံုး ေျပာင္းရမယ့္ ဟတ္တာ ၄၀၀ အတြက္ကို ၃ ဧကနဲ႔
အကြက္ခ်ႏိုင္ေအာင္လို႔ လုပ္တာ။ ဒီၾကားထဲ ညိႇေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးနဲ႔ နီးစပ္တဲ့သူေတြက အစိုးရ ဘက္က ဘာမွေတာင္ မေျပာရေသးဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ သေဘာတူပါတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြကလည္း ရွိေနေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဆီမွာ တဦးတေယာက္ကမ်ား စံျပလုပ္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ တရားၿပိဳင္ လုပ္မယ့္သူမရွိဘူး။ တရားၿပိဳင္ရင္ အခုရေနတဲ့ အခြင့္အေရး ေလးေတာင္ မရေတာ့မွာ စိုးလို႔” လို႔  ဦးစိုးေရႊက ဆိုပါတယ္။

သူတို႔အေနနဲ႔ ပထမ စီမံကိန္းထဲမွာ မပါခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္လာမယ့္ ဒုတိယ စီမံကိန္းမွာ ပါ၀င္လာမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ကို ေျမေလ်ာ္ေၾကး မေပးရင္ ေနရာက လံုး၀ ဖယ္ေပးမွာမဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ေတာင္းဆိုထားတဲ့ ေျမယာေလ်ာ္ေၾကး ႏႈန္းက တဧက သိန္း ၃၀၀ ဆိုေပမယ့္လည္း သင့္တင့္မွ်တတဲ့ ႏႈန္းထားျဖစ္ရင္ လက္သင့္ခံမွာ ျဖစ္္ေၾကာင္း ဦးျမလိႈင္က ဆက္ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူတို႔အေနနဲ႔က ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို လစ္လ်ဴရႈေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေနာက္တဆင့္တိုးၿပီး ဆႏၵထုတ္ေဖာ္တဲ့ အထိ လုပ္ေဆာင္ရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေျမယာေလ်ာ္ေၾကးကိစၥန႔ဲ ပက္သက္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ တရား ရင္ဆိုင္ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လို လုပ္ရမယ္ ဆုိတာကို အခုကတည္းက စဥ္းစားေလ့လာမယ့္အေၾကာင္း သူက ဆိုတယ္။

“အရင္အစိုးရ လက္ထက္ကတည္းက သိမ္းလိုက္တာလို႔ ေျပာေပမယ့္ အခုေျမယာဥပေဒနဲ႔ ျပန္ၾကည့္ရင္ ဥပေဒနဲ႔ လံုး၀ ညီခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အရင္အစုိးရက သိမ္းခဲ့တာ တရားနည္းလမ္းက်လား၊ မက်လား ဆိုတာကို ေမးခြန္း ထုတ္ရမယ္။ သိမ္းထားတာ အမွန္တရားဆိုရင္ အခုအစိုးရက အရင္အစိုးရကို ဆက္ခံတယ္လို႔ ဘာေၾကာင့္ ေျပာတာလဲ” လုိ႔ ဦးျမလႈိင္က ေျပာပါသည္။

ဒါ့အျပင္ သီလ၀ါစီမံကိန္းအတြက္ ေဒသခံေတြဘက္က ေကာက္ခံထားတဲ့ စာရင္းေတြနဲ႔ အစိုးရဘက္က ေကာက္ခံထားတဲ့ စာရင္း မကိုက္ညီတာေတြ၊ ေျမယာ ပိုင္ဆိုင္မႈနဲ႔ အ႐ႈပ္အရွင္းေတြ ျဖစ္ေနတာကို အၿပီးသတ္ မေျဖရွင္းေသးဘဲနဲ႔ စီမံကိန္းကို
စတင္ေတာ့မယ္လို႔ ေၾကညာ၊ စီမံကိန္း ပထမအဆင့္အတြက္ ေဒသခံေတြကို အတင္း သေဘာတူေၾကာင္း လက္မွတ္ထိုးခိုင္း ေနတာက ပြင့္လင္းျမင္သာမႈေရာ တကယ္ရွိရဲ႕လားလို႔ ဦးျမလိႈင္က ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ JICA ရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းအတိုင္း ႏိုင္ငံတကာ စံႏႈန္းေတြနဲ႔အညီ လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာကို ေျပာဆိုေနခဲ့ၿပီးမွ ေအာက္ေျခမွာ လြဲမွားခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနတာ၊ ဂ်ပန္ဘက္က ေဒသခံေတြကို တိုက္႐ိုက္ ပံ့ပိုးေပးတာ၊ ေရႊ႕ေျပာင္းမႈကို စီမံခန္႔ခြဲ တာေတြ ဘာမွမရွိဘဲ အစိုးရနဲ႔ ေဒသဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနေတြကသာ ကိုင္တြယ္ေနတဲ့အခါမွာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈက
လံုး၀မရွိဘူးလို႔ သူက ဆိုပါတယ္။

“သူတို႔ရဲ႕ ညိႇႏိႈင္းဖို႔ခန္႔ထားတဲ့ သူေတြက အစိုးရအရာရွိေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာေတာ့ မ်က္ႏွာက ခ်ိဳေနတာပဲ။ ေနာက္ကြယ္လည္း က်ေရာ ေဒသခံေတြကို တရားခံ စစ္သလို အတင္း စြတ္ေဟာက္ေနေတာ့ ေတာသား ေဒသခံေတြက ေၾကာက္ေတာ့တာပဲ။ အခုအခ်ိန္အထိ လက္မွတ္ထိုးလိုက္တဲ့ ေဒသခံေတြဆိုရင္ စာခ်ဳပ္မွာ ဘာေတြေရးထားတယ္ ဆိုတာ လံုး၀ အသိမေပးဘူး။ စာခ်ဳပ္ မိတၱဴလည္း ေပးမထားဘူး။ ႏိုင္ငံတကာကို ေျပာေနတဲ့ ပြင့္ပြင္းလင္းလင္း လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာ ညာေနတာပဲ” လို႔ ေဒသခံ လယ္သမား ဦးေအးေဌးက ေျပာပါတယ္။

အခုေနာက္ဆံုး ေဒသခံေတြ ေတာင္းဆိုတာကို အစိုးရဘက္က ညိႇႏိႈင္း လိုက္ေလ်ာမႈမရွိဘဲ သူတို႔လုပ္ခ်င္တာကို ဆက္လုပ္
ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒုတိယ စီမံကိန္းမွာ ဖယ္ရွားေပးရမယ့္ လယ္သမားေတြအေနနဲ႔ အစိုးရနဲ႔ တရားၿပိဳင္ရရင္လည္း ၿပိဳင္ဖို႔ စဥ္းစားထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

“အရွင္းဆံုးေျပာရရင္ ပထမ ညိႇႏိႈင္းတဲ့ အဆင့္ကို ေက်ာ္လာၿပီ၊ ေတာင္းဆိုတဲ့ အဆင့္ကိုေရာက္ေနၿပီ။ အဲဒီအ ဆင့္ကိုမွ အဆင္မေျပဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ကန္႔ကြက္မယ့္ အဆင့္ကို ေရာက္ေတာ့မယ္။ အဲဒါကိုမွ ထပ္မရရင္ တားဆီးတဲ့ အဆင့္အထိ ဆက္လုပ္သြားမယ္” လို႔ ဦးျမလႈိင္က ေျပာပါတယ္။